Ik nam een duik in fascinerende onderwaterwereld van Magic Ocean. Met lichtgevende waterdraken & zeemeerminnen.
Ik duikte in december in een mystieke oceaan vol fantasierijke zeedieren zoals lichtgevende waterdraken en sierlijke zeemeerminnen. Het waterballet was compleet tussen dansende kwallen, sierlijke roggen, een reusachtige walvis, koraalduivels, krabben en kreeften, en scholen vol kleurrijke en tropische vissen. Ik volgde de waterbubbels van speelse zeepaardjes, kronkelende zee-alen en machtige zeeschildpadden. Ontmoete de reuzenoctopus met zijn kolossale tentakels.
Ik moest dan ook als fotograaf en ambassadeur van Kase Filters Benelux dit mooi spectakel op foto vastleggen.
Van zodra je uit het station kwam werd je direct heel vriendelijk verwelkomt door een zeemermin en een zeepaard
Eens je toegangsticket gevalideerd is kan je genieten van de wonderlijke onderwater wereld. Via het kanaal word je naar de oceaan geleid.
Zodra in de oceaan kan je volop genieten van de wonderlijk mooie wereld in zee. Zeepaardjes, inktvissen, een reusachtige walvis, koraalduivels, krabben en kreeften, en scholen vol kleurrijke en tropische vissen.
En als laatste, deze wondermooie inktvis.
Het was mooi, maar spijtig genoeg voorbij. Op naar volgend jaar dan maar zeker.
Afgelopen week een fototrip gemaakt naar Markdal bij Breda.
Het Markdal in de Nederlandse provincie Noord-Brabant ligt tussen de Belgische grens en het zuiden van Breda waar de rivier de Mark stroomt. De rivier stroomt van de grensplaatsen Galder-Strijbeek en Meersel-Dreef (B) tot de Duivelsbrug in de Bredase oude dorpskern Ginneken. Het is een open weidegebied waar ruilverkaveling nauwelijks of niet heeft plaatsgevonden, vandaar de soms kleinschalige, met struweel omgeven percelen. In Vlaanderen heet het de ‘Vallei van het Merkske’, vanaf de bron van de Mark in Koekhoven in een weiland nabij de Turnhoutse heide aan de Marckstraat. Het verval van bron tot Breda over ca. 40 km is 40 meter, wat een dynamisch stroompatroon geeft. Over globaal dezelfde afstand na Breda tot de monding in het Volkerak is het bijna stilstaand water met nog maar 1 meter verval tot aan Dinteloord. De totale lengte is ca 93 km.
Fotografisch gezien is het best een uitdaging, omdat alles zo vlak is als een pannenkoek. Maar rond deze tijd van het jaar krijg je de kans op een prachtige zonsopgang. Na een korte wandeling van zo’n vijf minuten kreeg ik die kans. het was dan ook het enige moment, daarna was er een totaal blauwe lucht zonder ook maar één wolkje.”
“Foto’s maken hier kan een hele klus zijn, omdat het landschap zo vlak is. Maar rond deze tijd van het jaar heb je wel de kans op een adembenemende zonsopgang. Na een korte wandeling van vijf minuten kreeg ik die kans. Het was echt het enige moment dat ik dat kon vastleggen; daarna was de lucht helemaal blauw, zonder ook maar één wolkje te zien.
De Mark slingert zich door het landschap en er zijn op sommige plekken kansen op overstroming bij hevige regen. Om die reden zijn laarzen een goede keuze.
Na ongeveer 2 tot 3 kilometer laten we de Mark achter ons en vervolgen we onze weg door het Mastbos. Ook hier zijn er volop kansen om prachtige foto’s te maken. Je begint je wandeling door het natuurgebied ‘Kogelvanger?’, waar een brede beek stroomt die schitterende weerspiegelingen biedt.
Na onze wandeling door het Mastbos keren we terug naar ons vertrekpunt en is het de juiste gelegenheid om Kasteel Bouvigne te bezoeken.
Kasteel Bouvigne in de Nederlandse provincie Noord-Brabant ligt even buiten de wijk het Ginneken en vlak bij het Mastbos ten zuiden van Breda. Erachter ligt het Markdal. Het is sinds 1972 eigendom van Waterschap Brabantse Delta. Na restauratie tussen 1975 en 1977 werd het op 13 september 1977 heropend door prins Claus.
Je kunt hier vanaf 9 uur vrij door de tuinen wandelen en vanaf verschillende plekken het kasteel vanuit allerlei hoeken fotograferen.
Als Brand Ambassadeur van Kase filters voor de Benelux heb ik bij vrijwel al mijn foto’s Kase filters toegepast.
Bedankt dat je dit wilt lezen! Voel je vrij om opmerkingen of vragen te stellen.
English version. Nederlandstalige versiehierboven
Last week I took a photo trip to Markdal near Breda.
The Markdal in the Dutch province of North Brabant lies between the Belgian border and south of Breda where the river Mark flows. The river flows from the border towns of Galder-Strijbeek and Meersel-Dreef (B) to the Duivelsbrug in Breda’s old village of Ginneken. It is an open meadow area where land consolidation has hardly or not taken place, hence the sometimes small-scale plots surrounded by thickets. In Flanders it is called the ‘Valley of the Merkske’, from the source of the Mark in Koekhoven in a meadow near the Turnhout heath on the Marckstraat. The gradient from source to Breda over about 40 km is 40 meters, giving a dynamic flow pattern. Over roughly the same distance after Breda to the mouth in the Volkerak it is almost stagnant water with only 1 meter fall until Dinteloord. The total length is about 93 km.
Photographically, it is quite a challenge because everything is as flat as a pancake. But around this time of year you get the chance of a beautiful sunrise. After a short walk of about five minutes I got that chance. it was then also the only moment, after that there was a totally blue sky without a single cloud.”
“Taking photos here can be a chore because the landscape is so flat. But around this time of year, you do have the chance for a breathtaking sunrise. After a short five-minute walk, I got that chance. It was really the only moment I could capture it; after that, the sky was completely blue, without a single cloud in sight.
The Mark meanders through the landscape and there are chances of flooding in some places during heavy rain. For this reason, boots are a good choice.
After about 2 to 3 kilometers we leave the Mark behind and continue our way through the Mastbos. Here too there are plenty of opportunities to take beautiful pictures. You start your walk through the nature reserve “Kogelvanger?”, where a wide stream flows offering beautiful reflections.
After our walk through the Mastbos we return to our starting point and it is the right opportunity to visit Bouvigne Castle.
Bouvigne Castle in the Dutch province of North Brabant is located just outside the Ginneken district and near the Mastbos south of Breda. Behind it lies the Markdal. It has been owned by the Brabantse Delta Water Board since 1972. After restoration between 1975 and 1977, it was reopened by Prince Claus on September 13, 1977.
You can walk freely through the gardens here from 9 am and photograph the castle from various angles from different spots.
As Brand Ambassador of Kase filters for the Benelux, I have used Kase filters in almost all of my photos.
Thank you for reading this! Please feel free to ask any comments or questions.
Ieder jaar opnieuw is er tijdens de donkere dag van het jaar een lichtfestival in ofwel de ZOO Antwerpen of ZOO Planckendael. Dit jaar was het voor al enkele jaren achtereen in de ZOO Planckendael. Het thema van dit jaar was ‘Dragons of the North’.
Als Brand Ambassador Kase Filters Benelux was het deze avond de uitgelezen mogelijkheid om gebruik te maken van het Kase Neutral Night-filter. Er is al veel geschreven, gediscussieerd, ontkend en wat nog meer, maar ik blijf erbij dat voor fotografie tijdens de nacht (architectuur in de stad of sterrenfotografie) deze filter meer dan een toegevoegde waarde is. Hij neemt namelijk het gele/oranje vuile licht weg en geeft je echte, realistische kleuren weer. Moet je hebben.
Dragons of the North in de ZOO Planckendael is een wandeling van enkele kilometers door het donkere park van de ZOO. Je wordt er omvergeblazen door de enorme mooie creaties. Je beleeft er de clash tussen ijs en vuur en ontmoet lieve trollen en elfen, een huilende weerwolf en zijn roedel, prachtige vliegende paarden, imposante rendieren, een vriendelijke rotsman, een reus om U tegen te zeggen en een coole ijskoningin. Samen met verschillende hippe draken en een vier meter hoge feniks verrijzen ze in ZOO Planckendael. Met meer dan 60 indrukwekkende lichtcomposities en 1.000 fonkelende lichtobjecten verspreid over het park, biedt Dragons of the North een spectaculaire ervaring voor jong en oud. Maak selfies met lichtgevende vleugels of spring rond tussen de lichtobjecten. Vergeet vooral niet je Instagram te updaten met deze magische beelden!
Ik ben dan ook enorm blij dat ik er een mooie fotoreeks aan overgehouden heb. Hieronder enkele van mijn foto’s.
Als je graag alle foto’s bekijkt, ga dan via deze URL naar mijn website en geniet ervan.
U heeft de mogelijkheid om tot en met 5 januari 2025 te genieten van deze gelegenheid, daarna is het een jaartje wachten. Maak er alstublieft gebruik van.
Eens niet vroeg uit te veren maar op pad met de macrolens en dan maar zoeken naar Orchissen in het Bos ’t Ename. Het Bos ’t Ename is gekend voor zijn orchissen maar je moet ze wel zoeken. Waarnemingen.be vertelde nog niet zoveel van orchissen in het Bos ’t Ename voor 2024. Enkele meldingen maar geen honderden.
Mijn eerste stop was het bos Volkegembos, er waren enkele meldingen van de Bosorchis en de Brede Wespenorchis, maar spijtig niet gevonden. Zal wel mijn fout geweest zijn.
Dan maar naar de parking van het Bos ’t Ename zelf, waar er ook Bosorchissen zouden staan. Wat een teleurstelling, bos gesloten (of beter afgeraden) omdat de wandelpaden een grote slijkpoel waren. Toch het maar eens wagen, maar na enkel stappen (200m) terug naar de parking. Was echt niet te doen.
Nog één oplossing, het Wallebos, Rietorchis en Bosorchis. Gezocht naar een plaats waar ik de auto kon achterlaten en toch tot in het bos te geraken. Ook moeten opgeven, geen wandelpaden door het bos.
Dan maar wat andere bloemekes fotograferen. Zoals de Grote ratelaar (Rhinantus angustifolius), de Gewone smeerwortel (Symphytum officinale) of de Gewone ereprijs (Veronica chamaedrys).
Deze foto’s zijn allemaal gemaakt met de Canon EOSR en de 100mm macro lens van Canon en een CPL van Kase filters.
De Beninksberg is een van de mooiste voorbeelden van de voor het Hageland typische ijzerzandsteenheuvels of Diestiaanheuvels en steekt meer dan vijftig meter boven de omgeving uit .In tegenstelling tot andere Diestiaanheuvels, bleef de Beninksberg onbebouwd. De omgeving van de heuvel is landschappelijk beschermd sinds 1977. De Vlaamse overheid verwierf in 1991 het grootste deel van de heuvel en beheert er ondertussen 50 hectare. De gewesteigendommen vormen sinds 1993 het Vlaams natuurreservaat Beninksberg. De Beninksberg valt best te bezoeken als onderdeel van een ruimere landschapswandeling over de Diestiaanheuvels, bijvoorbeeld vanuit de parking aan het kruispunt van de blauwmolenstraat en Klein-Vlasselaar in Wezemaal of de Moedermolen in Gelrode.
De troeven
Prachtige panorama’s over de Wingevallei
aanwezigheid van eikenpage
De holle wegen rondom het reservaat bieden een afwisseling van schaduwrijke bosachtige begroeiing en zon beschenen soortenrijke ruigtes.
De houtkanten zijn ideale nest – en schuilplaatsen voor steenmarter en geelgors
Historische achtergrond
De Beninksberg vormt één van de meest uitgesproken voorbeelden van de voor het Hageland typische Diestiaanheuvels. Die heuvels zijn zandbanken uit de voormalige Diestiaanzee die zijn achtergebleven toen de zee zich zeven miljoen jaar geleden terugtrok. De Beninksberg steekt meer dan 50 meter boven de omgeving uit en biedt zo prachtige panorama’s over de aangrenzende Wingevallei.
Talrijke vondsten van handslagwerktuigen en ijzerslakken wijzen erop dat de Beninksberg al vroeg en intensief door de mens gebruikt werd.
Tijdens de middeleeuwen werd op de zuidflank aan wijnbouw gedaan. Tot het midden van de 20e eeuw waren de vruchtbaarste delen van de zuidflank in gebruik als akker. Na de tweede wereldoorlog werden ze even gebruikt als perzikboomgaard. Op de zuidhellingen zijn nu nog terrassen zichtbaar die herinneren aan een vroeger landbouwgebruik.
Grote delen van de onvruchtbare en stenige gronden op de heuvel zijn vermoedelijk van oudsher begroeid met schrale bos- en heidevegetaties, die gebruikt werden voor het grazen van vee en het kappen van brandhout. De heuvel werd ook regelmatig afgebrand.
Op de noordoostelijke flank van de heuvel zijn er nog sporen zichtbaar van schuttersputten en verbindingsgrachten die gegraven werden bij het begin van de eerste wereldoorlog. Begin van de jaren 70 werd een groot deel van de heuvel beploegd en bebost met fijnspar en douglas. Waar de aanplantingen mislukten of achterwege bleven, ontstond een meer gevarieerde vegetatie van heide en loofbos.
Flora
De noord- en zuidflank verschillen vrij sterk. De droge en schrale zuidhelling wordt gedomineerd door struikheide en pijpenstro. In de boomlaag overheersen ruwe berk en zomereik, dit in successie naar beuken – eikenbos. Op de open plekken zijn zandblauwtje, bosdroogbloem, mannetjesereprijs, fraai hertshooi, pilzegge, gewone brem, schapezuring en gaspeldoorn aanwezig.
Op de koelere noordflank wordt de kruidlaag gedomineerd door blauwe bosbes. Op de vochtigste plaatsen komen zeldzame planten als gewone dopheide, koningsvaren en liggende vleugeltjesbloem voor.
De holle wegen rondom het reservaat bieden een afwisseling van schaduwrijke bosachtige begroeiing en zonbeschenen soortenrijke ruigtes. Zeldzame soorten als eikvaren, grasklokje, rapunzelklokje, blauwe knoop en grote veldbies hebben hier een groeiplaats.
De houtkanten zijn ideale nest- en schuilplaatsen voor steenmarter en geelgors. Andere kleine landschapselementen zijn een oude zandgroeve en een veedrinkpoel.
Fauna
Op de Beninksberg vind je heel wat algemene vlindersoorten, maar ook de eikenpage werd hier gesignaleerd. Verder tref je op de warmere zuidhelling heel wat warmte minnende soorten aan zoals de sikkelsprinkhaan, mierenleeuw, groene zandloopkever en tijgerspin.
De levendbarende hagedis is eveneens warmte minnend en ook de hazelworm vindt hier een geschikt biotoop. In het poeltje tref je de alpenwater- , de vinpoot- en de kleine watersalamander aan. Zeer algemene soorten zoals bruine kikker vind je ook in de omgeving. Konijnen, hazen, vossen en reeën worden regelmatig waargenomen, naast kleinere zoogdieren zoals de bosmuis, hermelijn, steenmarter, bunzing, rode eekhoorn en eikelmuis. (bron; ANB)
Mijn fotowandeling.
Na dit overzicht van de Beninksberg, wat meer over mijn foto wandeling aldaar.
Om het me makkelijk te maken heb ik gebruik gemaakt van de wandel knooppunten.
Wandel van 68 naar 67, 166, 165 en terug naar 68.
Al de foto’s die ik hier toon zijn gemaakt met Canon camera’s, Canon lenzen en Kase Filters.
Als je vroeg, voor zonsopkomst, er bent kan je tussen knooppunt 68 en 67 in de herfst een mooie zonsopkomst fotograferen.
Daarna mijn wandeling verder gezet. Na wat stevig klimmen, ja 70m hoog, kom je aan knooppunt 67. Vandaar naar 166. Maar na enkele honderd meters kom je aan een punt waar je een heel mooi zicht hebt op de vallei. Meestal hangt er in de vroege ochtend nevel in het dal. Maar wacht niet te lang want zodra de zon tot daar gedraaid is, is het licht veel te fel en zijn mooie foto’s niet meet mogelijk.
Foto’s gemaakt toen er nog nevel in het dal was.
Foto’s gemaakt toen de nevel verdwenen was.
Als je liefhebber bent van high key of paddenstoelen, geen gebrek aan in de herfst.
Aan wandelknooppunten 166 vind je een boomgaard. In de herfst kleuren de bladeren mooi.
We wandelen verder en tussen de knooppunten 165 en 68 wandelen we door een holleweg.
Nu zijn we terug aan ons vertrekpunt en gaan we terug naar onze auto.
Ik hoop dat je wanneer deze wandeling gaat doen je er ook zo van kan genieten als ikzelf.
Na een heel lange tijd nog eens een blogje over één van mijn fotografische wandelingen. Dit keer op de heuvels van de Bosberg en het Raspaillebos.
De Bosberg;
De Bosberg is een heuvel in de gemeente Galmaarden, in de provincie Vlaams-Brabant. De heuvel maakt deel uit van het Pajottenland, een streek die bekend staat om zijn glooiende landschap en zijn landelijke charme. De Bosberg is vooral beroemd als wielerberg, want hij was jarenlang de laatste helling in de Ronde van Vlaanderen, een van de belangrijkste klassiekers in het wielrennen. De Bosberg is ook een populaire bestemming voor wandelaars en natuurliefhebbers, want hij biedt een prachtig uitzicht over de omgeving en is omringd door bossen en velden.
Het Raspaillebos; Het Raspaillebos is een prachtig natuurgebied in de Vlaamse Ardennen, op de grens tussen Oost-Vlaanderen en Vlaams-Brabant. Het bos is vooral bekend om zijn rijke geschiedenis, zijn gevarieerde flora en fauna, en zijn mooie wandel- en fietsroutes.
In dit blogbericht vertel ik je meer over het Raspaillebos en waarom het een bezoekje waard is. Ik geef je ook enkele tips om je uitstap naar het bos nog leuker te maken.
De geschiedenis van het Raspaillebos
Het Raspaillebos maakte ooit deel uit van een groot woud dat door de Romeinen Arduenna werd genoemd. Later werd het bos gebruikt als hakhout voor de lokale bevolking, vandaar de naam Raspaille, die afgeleid is van raspe of rasp, wat hakhout betekent.
Het bos heeft ook een roerige geschiedenis gekend. In de 14de eeuw verschansten vluchtelingen en ballingen uit Geraardsbergen, Dendermonde en Aalst zich in het bos, van waaruit ze de omgeving plunderden en brandschatten. In de 18de eeuw zou het bos ook als schuilplaats hebben gediend voor de beruchte roversbende van Jan de Lichte.
Het Raspaillebos is nu een beschermd natuurgebied dat beheerd wordt door het Agentschap voor Natuur en Bos en Natuurpunt. Het bos maakt ook deel uit van het stiltegebied Dender-Mark, waar je kan genieten van de rust en de geluiden van de natuur.
De flora en fauna van het Raspaillebos
Het Raspaillebos is een paradijs voor natuurliefhebbers. Het bos heeft een grote diversiteit aan planten en dieren, die zich aanpassen aan de verschillende bodemtypes en hoogteverschillen in het gebied.
In het voorjaar kan je je vergapen aan de bloemenpracht van de pinksterbloemen, narcissen en wilde hyacinten, die vooral langs de beekjes groeien. In de zomer kan je genieten van de geurige kamperfoelie, de kleurrijke vlinders en libellen, en de zoemende bijen. In de herfst kan je je verwonderen over de paddenstoelen, de bessen en de noten, en de verkleurende bladeren. In de winter kan je je warmen aan het groene mos, de rode bessen van de hulst, en misschien wel een laagje sneeuw.
Het Raspaillebos is ook een thuis voor vele vogels, waaronder roofvogels zoals buizerds, torenvalken, haviken en steenuilen. Je kan ze soms horen schreeuwen of zien zweven boven het bos. Andere vogels die je kan spotten zijn spechten, mezen, vinken, merels, lijsters, roodborstjes en winterkoninkjes.
Naast vogels kan je ook andere dieren tegenkomen in het bos, zoals eekhoorns, konijnen, vossen, reeën, marters, wezels en hermelijnen. Ze zijn meestal schuw en verstoppen zich in het struikgewas of onder de grond. Als je geluk hebt, kan je misschien een glimp van ze opvangen.
De wandel- en fietsroutes in het Raspaillebos
Het Raspaillebos nodigt uit tot wandelen en fietsen. Er zijn vijf uitgestippelde wandelroutes die je door het bos en de omliggende landschappen leiden. De routes variëren in lengte van 2 tot 7,7 kilometer en zijn aangeduid met gekleurde bordjes.
Ik heb de AS Adventure wandeling gedaan, maar heb hier een daar een ander pad genomen. Zie je hieronder op het plan, de blauwe lijn is de officiële wandeling en de rode pijltjes geven aan langs waar ik gewandeld ben om minder mooi gebied links te laten liggen.
De AS Adventure wandeling. Start aan El Faro
Uiteraard, als ik op wandel ben kunnen de Kase filters niet ontbreken in mijn tas. Als Brand Ambassadeur van Kase filters Benelux heb ik die steeds bij me en ik vind dit ook de beste die er op de markt zijn. Wil je er meer over weten, neem dan gerust contact met me via e-mail op info@photo-patricske.be of via messenger.
En, kijk ook eens op site naar de lijst van workshops die ik regelmatig organiseer voor Kase Filters Benelux. Het zijn echte instap workshops waar je leert hoe met filters te werken en welke filters onmisbaar zijn.
Op het einde van de maand april een uitstapje gedaan naar het Neigembos te Ninove. Eens niet naar Halle voor het Hallerbos want het is me daar nogal druk.
Het Neigembos is een 72ha groot natuur- en bosgebied in Meerbeke (Ninove) dat Europees beschermd is als onderdeel van Natura 2000-habitatrichtlijngebied ‘Bossen van de Vlaamse Ardennen en andere Zuid-Vlaamse bossen’. Het is, net zoals het Zoniënwoud, een restant van het oude Kolenwoud. Het bos beslaat een hoogteverschil van 20 tot 90m boven de zeespiegel op de grens tussen de Vlaamse Ardennen en het Pajottenland. Het grootste deel van het Neigembos is bosreservaat.
Het Neigembos heeft een bomenbestand van voornamelijk beuken en in mindere mate eik en es. Op de zuurdere bodems groeit adelaarsvaren, meiklokje, dalkruid. Op de lemige bodems groeit in het voorjaar wilde hyacint, daslook, bosanemoon en gele dovenetel. In het westelijke deel van het bos (Vriezenbos) groeit zwarte els, es, dotterbloem, reuzenpaardenstaart, bittere veldkers, paarbladig goudveil, verspreidbladig goudveil. (bron Wikipedia)
Ik moet eerlijk toegeven dat er in het Neigembos wel wat minder wilde boshyacinten zijn dan ik het Hallerbos. Maar door het aantal weinige bezoekers is het er wel aangenaam om te fotograferen. Je wordt niet door andere gestoord (in de weg staan, tussen de hyacinten gaan, …..).
Het beste is er de rode wandeling te doen, vertrekken doe je op de kleine parking Neigembosstraat 2 te Ninove
Uiteraard zijn de Kase filters steeds van de partij.
De Onze Lieve Vrouw kapel van Beveningen
Een beetje verder op de wandeling moeten je verschillende meters klimmen, zowat tot 90m boven de zeespiegel. Je kan dit met een trap.
Eens boven kom je aan de wilde boshyacinten waarvoor we er eigenlijk naar toe gaan.
Als je dan ook een gedeelte van de gele wandeling doet, kom je langs diepe valleien
Op het hoogste punt langs de gele wandeling heb je de mogelijkheid een panorama te maken
En terug aan de rode wandeling en het is al wat later op de dag (volle zon), dan is het tijd om macro’s te maken.
Zeker volgend jaar eens doen. Of, in de herfst wanneer de beuken en eiken hun bladeren mooi kleuren.
Het natuurreservaat de Blankaart strekt zich uit rondom de centraal gelegen Blankaartvijver (30 ha). Rondom de vijver zijn er uitgestrekte rietlanden, broekbos, kleinere plassen en poldergraslanden. Het is gelegen in het laagste deel van de Blankaartbekken en maakt deel uit van het broekgebied in het lage, overstroombare winterbed van de IJzer. Het natuurgebied is ruim 400 hectare groot en is gelegen op de rechteroever van de IJzer. Het ligt op het laagste punt van de IJzerbroeken. Het natuurgebied wordt beheerd door de vereniging Natuurpunt. Het natuurgebied is te verkennen via het kasteel De Blankaart dat als bezoekerscentrum is ingericht. De vijver is via een vrij toegankelijk wandelpad te bezichtigen via 3 kijkhutten aan zuidwestelijke zijde.
Voor mijn fotografische tocht had ik mij geparkeerd aan de achterkant van de vijver, namelijk aan de boerderij ’t Madeliefje, Vijfhuizenstraat 1 te Diksmuide. Hier bevindt zich het meest fotografisch gedeelte.
Weet wanneer het veel regent De Blankaart makkelijk onder het water staat en de Blankaart wandeling niet kan gedaan worden waar ik vrijdagmorgen was. Het staat er namelijk volledig onder water en het wandelpad is niet te betreden dan. Wil je er toch gaan wandelen en fotograferen, zonder laarzen is het niet te doen. Een stevige wandelschoen zal niet volstaan.
Zo ziet het er momenteel uit.
De Kerkevaart en het aanpalende weiland onder het water
Uiteraard als we landschapsfotografie doen, dan zijn filters meermaals nodig. Ik gebruik dan ook steeds Kase Filters, voor mij op het moment de beste die er zijn.
Hierbij nog enkele foto’s van deze mooie wandeling.
Het Serpentarium te Blankenberge op de Zeedijk maakt deel uit van de Koninklijke Maatschappij voor Dierkunde Antwerpen.
De dierentuin toont ongeveer 250 verschillende dieren, verspreid over een honderdtal soorten. Afgezien van reptielen en amfibieën zitten er ook spinnen, insecten en andere ongewervelden in de collectie. ZOO Serpentarium kenmerkt zich door ruime verblijven die natuurlijk zijn vormgegeven en een gethematiseerd bezoekersgedeelte. Het klimaat en licht in de grote terraria is computergestuurd, wat bij het ontstaan vernieuwend was.
Wil je eens een slang aaien? In het Serpentarium kan het. Tijdens de schoolvakanties en weekends halen de verzorgers op vaste tijdstippen enkele van de wonderlijke dieren uit hun terrarium en kan je ze even vasthouden.
Fotograferen mag, maar weet dat een hoge ISO niet te ontlopen is. In sommige kooien is er echt te weinig licht aanwezig. Toch zijn er mooie foto’s te nemen. Zeker eens doen.
Hierbij enkele foto’s van het Serpentarium te Blankenberge.
Deze foto’s zijn allemaal genomen met een Canon EOS R en de 100mm macro van Canon met IS.
Ik heb er de vennenwandeling gedaan, ongeveer een 8-tal kilometer lang. Vertrekken kan je op de parking van de Klein Engelandhoeve (op kaartje parking_1) of aan de bushalte Zwarte Vijver (op kaart parking_2).
Vennenwandeling
Ik was vertrokken op parking 1, maar om te fotograferen en een mooie locatie te hebben voor de zonsopkomst kan je beter je auto zetten op parking 2. Je rijdt dan de parking van Klein Engelandhoeve voorbij en na ongeveer 1km heb je de bushalte “Zwarte Vijver” en daar kan je een klein straatje rechts in, na 20m heb je hier een kleine parking, parkeer daar. Ga vervolgens verder tot het einde van deze straat en sla rechts het fietspad op. Na ongeveer 200m kom je aan de uitkijktoren waar je aan prachtig zicht hebt over de vennen en de zon mooi zie opkomen over het ven. Een aanrader.
Nadat je de zonsopkomst hebt vastgelegd kan je de vennenwandeling vandaar verder zetten. je loopt door bos met links en rechts kleine vennetjes, door open landschapsvlaktes en uiteraard nog enkele mooievennen.
Weet dat het ven “Zwarte vijver” niet toegankelijk is voor toeschouwers, dit tot 15 juni tgv het broedseizoen.
Toch kan je gerust vele mooie foto’s nemen tijdens je wandeling.
Al deze foto’s zijn genomen met een Canon EOS R, een 17-40 f4 lens, een Kase CPL filter en al of niet met een Kase S-GND 0.9 of 1.2.
Hierbij enkele foto’s van mijn wandeling afgelopen week.
Patric's blog 