Aan de Jutse Plassen

Een kleine week geleden heb ik me naar de Jutse Plassen in Koningshooikt (deelgemeente van Lier).
De Jutse Plassen zijn een overstromingsgebied dat in 2006 geopend werd.
In het verleden waren er al meermaals overstromingen geweest in sommige straten van Koningshooikt. De Itterbeek die er door stroomt was hier de oorzaak van. Door het aanleggen van de Jutse Plassen die zomaar eventjes 11 hectare en 30 are groot is en kan tot 100.000 kubieke meter water opvangen. Er zijn twee grote poelen waar constant water in staat.
Via twee grote watergangen kan het water in en uit de poelen lopen.

Momenteel wordt het gebied beheerd door Natuurpunt. Er zitten steeds verschillende watervogels en ook de Ijsvogel is er al gespot.

Ik er op een avond naar toe want volgens de app ‘Skyfire’ zou het een fantastische zonsondergang zijn. Ik mijn Kase filters, fototoestellen, lenzen en statief in de auto en hop ik weg.

Snel mijn laarzen aan en naar, volgens mij, het mooiste plekje om te fotograferen van de ondergaande zon met een grote plas voor me.

Hierbij enkele foto’s van die avond.

Geniet ervan en ga er zeker eens een bezoekje brengen. Indien je wenst er met mij eens op uit te trekken om wat meer te leren over landschapsfotografie met gebruik van filters mag je me steeds contacteren.

Groetjes en tot de volgende.

Rond mijn kot te Beerzel

Te gevolgen van COVID-19 is het ons verboden niet essentiële verplaatsingen te maken, dus ook niet voor onze hobby/sport fotografie. Ja, ik durf te zeggen dat voor mij fotografie ook sport is, meestal als we in of naar een natuurgebied ons begeven leggen we ook wel wat kilometertjes af al wandelend.

Niet zover van mijn woning is er een klein natuurgebied ‘Krankebossen’ niet groot maar in combinatie met de omliggende weilanden toch eens interessant om ernaar toe te gaan.

Je kan het natuurgebied ‘Krankebossen’ bereiken via langs een pad vertrekkend vanuit de Berkenstraat (ter hoogte van huisnummer 34). Vanop het pad zijn de hooilanden mooi te overzien, inclusief de zone met dotterbloemen.

Beschrijving en wat is er zoal te beleven in dit natuurgebied.
Het natuurgebied Krankebossen draagt de naam van zijn historische eigenaar, de instelling van de Mechelse begijnen die instonden voor de verzorging en opvang van zieken en gekwetsten. De Krankebossen liggen ten noorden van de Beerzelberg, een 51 meter hoge getuigenheuvel, die pal op de waterscheiding tussen het Dijle- en Netebekken ligt. Ze vormen het kwelgebied van deze berg. Natte en drogere delen wisselen elkaar hier af. Vroeger deden de droge delen dienst als akker. Vochtigere terreinen werden ingenomen door bosjes en natte hooilanden. Ook vandaag is deze structuur nog grotendeels aanwezig. Het eigenlijke natuurgebied is gelegen in de bronzone van de Itterbeek.
Bijzondere planten zijn dotterbloem, holpijp, egelboterbloem, wilde bertram, watermunt, scherpe zegge, valse voszegge en moeraszegge. Bijzondere diersoorten zijn ree, steenuil, bosrietzanger, roodborsttapuit, roerdomp, oranjetipje, koevinkje, glimworm en grootoorvleermuis.

Ik heb meer begeven rond de Krankebossen in de weilanden. Hierbij enkele foto’s die ik die avond gemaakt heb.

Kase R-GNR
KASE CPL

Uiteraard mogen ook de Kase filters niet ontbreken. In dit geval KASE CPL en KASE R-GND

Eveneens in Beerzel beschikken we over Beerzelberg. Dit is het hoogste punt in de provincie Antwerpen met een hoogte van 51.6m.
Beerzelberg is in menig opzicht merkwaardig te noemen. Door de afwisseling van open plekken met gesloten bos is er een interessante en aantrekkelijke ecologische en recreatieve structuur aanwezig.

Tussen 10 en 20 miljoen jaar geleden situeerde deze regio zich in een overgangszone van de zee naar het vasteland. Beerzelberg is een getuigenheuvel die tijdens het laat-tertiair is afgezet in een ondiepe kustzee (Diestiaanzee). De zanden die in deze periode zijn afgezet worden Diestiaanzanden genoemd. Het bijzondere aan die zanden is dat ze sterk glauconiethoudend zijn. Glauconiet bevat veel ijzer. Toen de zee zich definitief terugtrok stonden de afgezette zanden bloot aan verwering. Het glauconiet oxideerde tot limoniet en de roest die zo ontstond deed het zand aaneenklitten tot harde ijzerzandsteen. De zachtere lagen werden weggespoeld terwijl de harde laag weerstand bood tegen erosie. Daardoor ontstond een heuvelrug. Deze getuigenheuvel maakt deel uit van een hele reeks heuvels die in een NO-ZW-as georiënteerd zijn, lopende van het West-Vlaams Heuvelland tot de Kempense Heuvelrug in Kasterlee.

Op de kaart van Ferraris (1771-1778) is de centrale open plek op de top van Beerzelberg duidelijk te herkennen als een ronde open plek van waaruit een stelsel van wegen als stralen vertrekken. Temidden van Beerzelberg bevindt zich een open ruimte waar 27 dreven samenkomen. Dreven die elk uitzicht geven op een kerktoren. Die open plek is nog steeds aanwezig op de top van de heuvel.

In de winters van 1906-1907 en 1907-1908 werd het bergbos gekapt en gingen de dreven voorgoed verloren. Nadien kwam er meer heide op de heuvel. Beerzelberg deed ook nog dienst als militair domein dienst gedaan en was het decor van cyclo- en motorcrosswedstrijden. Vooral die laatste drukten hun stempel op het huidige uitzicht van de padeninfrastructuur. Vele paadjes die toen ontstonden, doorsnijden het domein kriskras.

Natuurwaarde
Beerzelberg dankt zijn belang aan de aanwezigheid van een grote hoeveelheid hakhoutstoven. Sommige van die hakhoutstoven dateren uit de middeleeuwen en zijn van grote waarde voor het behoud van het autochtone genetische materiaal van onze inheemse soorten.
Op Beerzelberg komen vooral eikenstoven voor, tot een diameter van 13 meter. Ze behoren tot de oudste eiken hakhoutstoven van de provincie, getuigen van meer dan 1000 jaar duurzaam beheer. Daarnaast zijn er stoven van tamme kastanje, beuk, plataan en ruwe berk.
De enkele beukenstoven behoren wellicht tot de laatste oorspronkelijke beuken van Vlaanderen.
De bodemtextuur van Beerzelberg bestaat grotendeels uit een zandleemcomplex. De vele bosranden en open plekken hebben een belangrijke natuurwaarde. De vegetatie vertoont kenmerken van het typische Kempisch district enerzijds en het Hagelands district anderzijds. In de zuidrand van het bos is er bijgevolg een bonte menging van boomsoorten en kruidachtigen met een goed ontwikkelde struiklaag. De rest van het bos wordt vooral gekenmerkt door een kruidlaag, bestaande uit bochtige smele en pijpenstrootje. Het bos bestaat grotendeels uit inheemse soorten en wordt slechts lokaal gekenmerkt door een belangrijke bijmenging van exoten.

In de periode van begin maart tot eind mei kan je op de open zandige plekken op speurtocht gaan naar zandbijtjes. De kegelvormige zandhoopjes nabij de ingang van het nest verraden hun aanwezigheid. De basterdzandloopkever komt eveneens voor op de open plekken met heide en met heischrale vegetaties, alsook talrijke sprinkhanen.

Buiten eekhoorn, konijn, egel en een aantal muizensoorten is het aandeel zoogdiersoorten voor het gebied uiterst beperkt. Het is wel een uitstekend jachtterrein voor de laatvlieger en de dwergvleermuis.

Beheer
De afwisseling van open ruimtes en gesloten bos zorgt voor een aantrekkelijke ecologische infrastructuur. Deze kan best zo veel mogelijk behouden blijven. Het behoud van de hakhoutstoven is uiteraard prioritair.

De belangrijkste natuurwaarden zijn de open plekken en de bosranden langs die open plekken. Om spontane bebossing te voorkomen moet die opslag regelmatig gekapt en verwijderd worden. De bestrijding van Amerikaanse vogelkers en Japanse duizendknoop is een blijvend aandachtspunt. Het maaien en begrazen moet de heide jong en vitaal houden, duinzandvegetaties zijn in dit gebied ecologisch heel belangrijk.

De afwisseling van open ruimtes en gesloten bos geeft het ganse domein een aantrekkelijke ecologische waarde en moet dus zoveel mogelijk behouden blijven.

De volgende keer ga ik in oostelijke richting met name naar het Pelgrimhof en Hof te Speelbergen.

Mechels Broek

Met al dat gebeuren rond het Coronavirus (COVID19) en de opgelegde maatregelen door onze verschillende regeringen. Gisteren van de gelegenheid gebruik gemaakt om een tochtje te doen in het Mechels Broek te Muizen, Bonheiden en Mechelen.

Het Mechels Broek, gelegen op grondgebied van Mechelen, Bonheiden en Muizen, is een moerassig gebied naast de rivier de Dijle. Het natuurdomein wordt beheerd door vzw Natuurpunt.
Er zijn veel verschillende soorten vogels aanwezig alsook vele amfibieën door de grote waterpartijen. Er grazen verscheidene Galloway-runderen.
Het Mechels Broek leent zich uitstekend tot het maken van wandelingen door de natuur. Natuurobservatie kan dankzij een uitkijktoren, een vogelkijkhut en langsheen de oevers van de twee meren en het riviertje dat het gebied bevloeit, nl. de Boeimeerbeek ofte Vrouwvliet.
Vlakbij ligt het sport- en recreatiedomein De Nekker en de evenementen- en tentoonstellingshal Nekkerhal.

In het Mechels Broek zijn er verschillende wandeling mogelijk. Ik had er voor gekozen de AS-Adventure wandeling van 5.5km te doen. Echter ik ben niet langs de Muizenhoekstraat vertrokken zoals de wandeling aanduidt, maar op het jaagpad/dijk langs de Dijle. Het lila gedeelte op de kaart, het blauwe is de volledige AS-Adventure wandeling.

De AS-Adventure wandeling

Weet dat tijdens mijn wandeling in de natuur steeds mijn Kase filters meegaan. De Kase filters zijn niet te missen tijdens het maken van landschapsfoto’s.

Als je ’s morgens voor zonsopkomst over het jaagpad (lila route op de kaart) kan je mooie foto’s nemen van de kerk van Muizen en gedeeltelijk de opkomende zon.

Als je dan wat verder wandelt kom je in veruit het mooiste gedeelte van het Mechels Broek. Als het weer meezit en er hangt wat dauw over de lage weilanden en in mijn geval ook wat water kan je hier mooie foto’s maken met de opkomende zon aan de horizon.

Eens we het jaagpad verlaten en verder wandelen hebben we langs de linkerkant de vijver van het sport- en recreatiedomein De Nekker, in de verte kan je dan ook de St Romboutstoren van Mechelen zien. En rechts een kleine vijver van het Mechels Broek.

Eens op de terugweg naar het vertrekpunt is het nog wel een mooie wandeling maar niet zo fotogeniek meer. Zo ben ik terug het broek in gegaan waar je normaal start zodra je de Muizenhoekstraat verlaat bij de start van de wandeling. Eens terug op het jaagpad kan je terug naar je vertrekpunt.

Wandel je graag, alleen of met vrienden en/of gezin, zeker een aanrader. Wil je het maximum uit de fotografie halen, ga dan alleen of met vrienden die ook een passie hebben van landschapsfotografie.

Ik zou zeggen geniet en tot de volgende.

Ossenwaard aan de Lek

Op een bewolkte zaterdag had ik afgesproken met collega Kase filters ambassadeur Thomas van der Laan in Nieuwegein te Nederland. Hierdoor moesten we elk ‘maar’ 150km rijden. Toch nog wel een serieus stuk.

Na een goede kop koffie en kennis gemaakt te hebben met mekaar was het tijd om de natuur/landschap in te trekken voor het maken van foto’s.Na wat zoekwerk, door Thomas, werd er besloten ons naar de oude steenbakkerij te begeven aan de Lek, Ossenwaard.

Overzicht van de Oude- en Nieuwe Lek te Ossenwaard

Uiteraard werden er door ons beide heel wat foto’s gemaakt. Al deze foto’s zijn gemaakt met een Canon EOS R, 17-40mm f4 en Kase filters. Hierbij een kort overzicht.

Wil je alle foto’s zien van deze mooie dag, kan dan hier.

Tot de volgende.

De Blankaart

Het natuurreservaat de Blankaart strekt zich uit rondom de centraal gelegen Blankaartvijver (30 ha). Rondom de vijver zijn er uitgestrekte rietlanden, broekbos, kleinere plassen en poldergraslanden. Het is gelegen in het laagste deel van de Blankaartbekken en maakt deel uit van het broekgebied in het lage, overstroombare winterbed van de IJzer. Het natuurgebied is ruim 400 hectare groot en is gelegen op de rechteroever van de IJzer. Het ligt op het laagste punt van de IJzerbroeken. Het natuurgebied wordt beheerd door de vereniging Natuurpunt.
Het natuurgebied is te verkennen via het kasteel De Blankaart dat als bezoekerscentrum is ingericht. De vijver is via een vrij toegankelijk wandelpad te bezichtigen via 3 kijkhutten aan zuidwestelijke zijde.

Voor mijn fotografische tocht had ik mij geparkeerd aan de achterkant van de vijver, namelijk aan de boerderij ’t Madeliefje, Vijfhuizenstraat 1 te Diksmuide.
Hier bevindt zich het meest fotografisch gedeelte.

Weet wanneer het veel regent De Blankaart makkelijk onder het water staat en de Blankaart wandeling niet kan gedaan worden waar ik vrijdagmorgen was. Het staat er namelijk volledig onder water en het wandelpad is niet te betreden dan.
Wil je er toch gaan wandelen en fotograferen, zonder laarzen is het niet te doen. Een stevige wandelschoen zal niet volstaan.

Zo ziet het er momenteel uit.

De Kerkevaart en het aanpalende weiland onder het water

Uiteraard als we landschapsfotografie doen, dan zijn filters meermaals nodig. Ik gebruik dan ook steeds Kase Filters, voor mij op het moment de beste die er zijn.

Hierbij nog enkele foto’s van deze mooie wandeling.

Tot de volgende.

Grenslanders achterna

Nadat ik de prachtige reeks ‘Grenslanders’ op TV gezien heb, wou ik ook naar de plaatsen gaan waar de opnames gemaakt werden. Na enig zoekwerk kwam ik erachter dat de meeste gemaakt zijn aan de Westerschelde.

Mijn eerste stop was Breskens. Zo kort mogelijk op de plaats geraken waar ik wilde fotograferen was niet makkelijk. Met de Delta-werken zijn verschillende (kleine) straatje aldaar afgesloten. Maar ik ben er geraakt.

Vooral de vuurtoren maar ook de houten palen die als golfbrekers dienen moesten op de foto.

De palen leiden je naar zee bovenop een golfbreker
De vuurtoren vanop het strand.

Het weer was in de vroege voormiddag goed, maar daarna kwam er meer en meer bewolking. Hierdoor kwamen mijn Kase filters goed van pas.

Dit is de omgeving waar je meer dan mooie foto’s kan nemen.

Van aan de nieuwe delta werken tot aan de vuurtoren

Daarna naar Nummer één. Klein maar veel moeilijker om het strand te betreden. Laarzen zijn aangeraden aldaar.

Hoe vind ik toch al die mooie locaties.

Meermaals is me al gevraagd hoe ik toch al die locaties van die mooie natuurgebieden vindt. Simpel, er zijn een aantal professionele landschaps/natuur fotografen die de laatste jaren een boek (of e-book) hebben uitgeven. Ik heb mij tot vier top fotografen beperkt.

Als eerste Koen De Langhe. Koen is één van de eerste die enkele jaren geleden met een boek is gekomen, 125 Toplocaties voor de natuur en landschapsfotograaf. Het is het eerste boek van een drieluik van Fotogeniek Vlaanderen. In het boek worden zoals al eerder aangehaald 125 locaties in Vlaanderen besproken. Hij bespreekt duidelijk wat er in het besproken natuurgebied te beleven is en voor sommige geeft hij met gps-coördinaten weer waar je moet zijn om de perfecte compositie te hebben voor één van je mooiste landschap foto’s. Wat Koen niet doet is er een plattegrond bijdoen met wandeling of dergelijke. Ook geen probleem mee, op het internet is trouwens voldoende informatie te vinden met wandelingen over het natuurgebied. Dit boek is een aanrader voor iedere natuur- landschapsfotograaf. Begin december komt zijn tweede boek met toplocaties in de steden van Vlaanderen die voor iedere architectuur fotograaf een must om te hebben is. (http://www.fotogeniekbelgie.be/)

Als tweede Bart Heirweg. Bart is één van de betere landschapsfotograaf in Vlaanderen. Bart geeft geen boeken op papier uit, maar e-books op zijn website. Deze zijn aan een beperkte prijs te downloaden. Bart bespreekt de plaatsen iets anders dan Koen. Hij geeft voor iedere locatie tips over wanneer ernaar toe gaan, welk materiaal ,fauna en flora, kaartjes en zoveel meer. Momenteel zijn er drie delen beschikbaar met telkens 30 besproken locaties, dus dit zijn er ook al 90 waaruit je kan kiezen. (https://www.bartheirweg.com/nl)

Als derde is het de beurt aan BOB Luijks en Daan Schoonhoven. Zij hebben een eerste boek uitgegeven met 180 natuurgebieden en 700 locaties in Zeeland, Noord-Brabant en Limburg in Nederland. Voor ieder natuurgebied bespreken ze op welke locatie je moet zijn om de mooiste foto’s te nemen en zeggen er ook bij voor welk type van fotografie de locatie geschikt is en op welk tijdstip van het jaar. Eveneens doen ze er een kaartje bij en gps-coördinaten waar je kan parkeren met je auto om niet te ver te moeten gaan tot je gekozen locatie. (https://natuurportret.nl/)

Tot slot Marcel Van Balkom Ambassadeur Fuji Nederland en Europees Ambassadeur Kase filters. Marcel heeft ook al enkel boeken op zijn naam, maar nog geen met foto locaties. Toch, als je regelmatig deelneemt aan zijn workshops leer je niet alleen perfect fotograferen maar weet je na een tijdje waar je moet zijn op welk moment om top foto’s te nemen. (https://www.natuurfoto.biz/)

Dit zijn zo wat de vier professionele fotografen waarop ik me baseer.

Tot de volgende.