Ik nam een duik in fascinerende onderwaterwereld van Magic Ocean. Met lichtgevende waterdraken & zeemeerminnen.
Ik duikte in december in een mystieke oceaan vol fantasierijke zeedieren zoals lichtgevende waterdraken en sierlijke zeemeerminnen. Het waterballet was compleet tussen dansende kwallen, sierlijke roggen, een reusachtige walvis, koraalduivels, krabben en kreeften, en scholen vol kleurrijke en tropische vissen. Ik volgde de waterbubbels van speelse zeepaardjes, kronkelende zee-alen en machtige zeeschildpadden. Ontmoete de reuzenoctopus met zijn kolossale tentakels.
Ik moest dan ook als fotograaf en ambassadeur van Kase Filters Benelux dit mooi spectakel op foto vastleggen.
Van zodra je uit het station kwam werd je direct heel vriendelijk verwelkomt door een zeemermin en een zeepaard
Eens je toegangsticket gevalideerd is kan je genieten van de wonderlijke onderwater wereld. Via het kanaal word je naar de oceaan geleid.
Zodra in de oceaan kan je volop genieten van de wonderlijk mooie wereld in zee. Zeepaardjes, inktvissen, een reusachtige walvis, koraalduivels, krabben en kreeften, en scholen vol kleurrijke en tropische vissen.
En als laatste, deze wondermooie inktvis.
Het was mooi, maar spijtig genoeg voorbij. Op naar volgend jaar dan maar zeker.
Luc Van Brussel, voorzitter van Natuurfotografie Natuurpunt Gent (NNG), had me uitgenodigd om de leden meer informatie te geven over het gebruik van filters. Ze waren met een gezellige groep van 17 personen op weekend aan zee. Als Brand Ambassadeur van Kase Filters Benelux kon ik niet anders dan dit met heel veel plezier doen.
Zoals afgesproken werd ik rond 07u00 verwacht in hun gezellige woning aan zee, waar ze met z’n allen verbleven. Op tijd aangekomen werd ik eerst verwelkomd met een lekkere tas koffie. Daarna gaf ik een korte uiteenzetting over waarom we filters gebruiken, wat de voor- en nadelen zijn, of we altijd filters kunnen gebruiken, hoe we verschillende filters zoals ND, GND, CPL gebruiken, en welke filters er allemaal bestaan. Na deze korte lezing was het hoog tijd om ons naar het strand te begeven.
Bij aankomst op het strand zagen we meteen een aantal prachtige composities. Door de lage waterstand waren er op het uitgestrekte strand enkele plassen te zien. Hierdoor kregen de deelnemers de kans om de reflectie van de gebouwen op de zeedijk vast te leggen in een grote plas. Een polarisatiefilter bleek toen heel handig.
Maar al snel werd het grijs en nog grijzer, en verdween het contrast volledig. De uitdaging werd daardoor groter en het gebruik van filters, afgezien van de CPL, was op dat moment niet nodig. Ondertussen had de groep zich al verspreid over het strand. Voor mij werd het daardoor vooral een kwestie van heen en weer wandelen tussen de deelnemers om hun vragen te beantwoorden en hen te helpen.
Toch waren er momenten dat de wind de grijze massa even liet verdwijnen en er ruimte kwam voor wat blauw in de lucht.
Af en toe even omkijken kan voor verrassingen zorgen. Zo gebeurde het dat achter de hoge gebouwen op de zeedijk een momentje van een prachtig gekleurde lucht zichtbaar was. Uiteraard maakte ik de deelnemers hierop attent, zodat ze niet alleen met de CPL aan de slag konden, maar ook met de S-GND.
Met het van deelnemer tot deelnemer lopen om hen te helpen en wanneer ze gebruik wilden maken van één van mijn filters of de volledige filterset, heb ik tussendoor zelf ook nog enkele foto’s gemaakt..
Het wispelturige weer, dat eerst zorgde voor grauwgrijze luchten en enkele minuten later wat blauw in de lucht bracht, veranderde rond 11u00 volledig. Het werd donkerder en dreigender, en volgens Buienalarm zou het om 11u15 gaan regenen. Luc besloot daarom rustig af te ronden en terug te keren naar hun gezellige huisje. Na nog iets lekkers te hebben gedronken en wat nagepraat te hebben over vroeger, nu en de filters, werd het tijd voor mij om naar huis te gaan.
Uiteraard ben ik erg nieuwsgierig naar de foto’s die de deelnemers hebben gemaakt tijdens ons verblijf op het strand. Zodra ik de foto’s te zien krijg, zal ik laten weten wat ik ervan vind. Daarnaast hoop ik dat Luc me nog eens uitnodigt voor een uitgebreide lezing over het gebruik van filters en hoe ze je foto’s naar een hoger niveau kunnen tillen.
Als laatste wil ik uiteraard Luc en zijn gezelschap bedanken voor de mogelijkheid om dit te mogen doen. NNG is een levendige groep met enthousiaste fotografen. Proficiat.
Afgelopen week een fototrip gemaakt naar Markdal bij Breda.
Het Markdal in de Nederlandse provincie Noord-Brabant ligt tussen de Belgische grens en het zuiden van Breda waar de rivier de Mark stroomt. De rivier stroomt van de grensplaatsen Galder-Strijbeek en Meersel-Dreef (B) tot de Duivelsbrug in de Bredase oude dorpskern Ginneken. Het is een open weidegebied waar ruilverkaveling nauwelijks of niet heeft plaatsgevonden, vandaar de soms kleinschalige, met struweel omgeven percelen. In Vlaanderen heet het de ‘Vallei van het Merkske’, vanaf de bron van de Mark in Koekhoven in een weiland nabij de Turnhoutse heide aan de Marckstraat. Het verval van bron tot Breda over ca. 40 km is 40 meter, wat een dynamisch stroompatroon geeft. Over globaal dezelfde afstand na Breda tot de monding in het Volkerak is het bijna stilstaand water met nog maar 1 meter verval tot aan Dinteloord. De totale lengte is ca 93 km.
Fotografisch gezien is het best een uitdaging, omdat alles zo vlak is als een pannenkoek. Maar rond deze tijd van het jaar krijg je de kans op een prachtige zonsopgang. Na een korte wandeling van zo’n vijf minuten kreeg ik die kans. het was dan ook het enige moment, daarna was er een totaal blauwe lucht zonder ook maar één wolkje.”
“Foto’s maken hier kan een hele klus zijn, omdat het landschap zo vlak is. Maar rond deze tijd van het jaar heb je wel de kans op een adembenemende zonsopgang. Na een korte wandeling van vijf minuten kreeg ik die kans. Het was echt het enige moment dat ik dat kon vastleggen; daarna was de lucht helemaal blauw, zonder ook maar één wolkje te zien.
De Mark slingert zich door het landschap en er zijn op sommige plekken kansen op overstroming bij hevige regen. Om die reden zijn laarzen een goede keuze.
Na ongeveer 2 tot 3 kilometer laten we de Mark achter ons en vervolgen we onze weg door het Mastbos. Ook hier zijn er volop kansen om prachtige foto’s te maken. Je begint je wandeling door het natuurgebied ‘Kogelvanger?’, waar een brede beek stroomt die schitterende weerspiegelingen biedt.
Na onze wandeling door het Mastbos keren we terug naar ons vertrekpunt en is het de juiste gelegenheid om Kasteel Bouvigne te bezoeken.
Kasteel Bouvigne in de Nederlandse provincie Noord-Brabant ligt even buiten de wijk het Ginneken en vlak bij het Mastbos ten zuiden van Breda. Erachter ligt het Markdal. Het is sinds 1972 eigendom van Waterschap Brabantse Delta. Na restauratie tussen 1975 en 1977 werd het op 13 september 1977 heropend door prins Claus.
Je kunt hier vanaf 9 uur vrij door de tuinen wandelen en vanaf verschillende plekken het kasteel vanuit allerlei hoeken fotograferen.
Als Brand Ambassadeur van Kase filters voor de Benelux heb ik bij vrijwel al mijn foto’s Kase filters toegepast.
Bedankt dat je dit wilt lezen! Voel je vrij om opmerkingen of vragen te stellen.
English version. Nederlandstalige versiehierboven
Last week I took a photo trip to Markdal near Breda.
The Markdal in the Dutch province of North Brabant lies between the Belgian border and south of Breda where the river Mark flows. The river flows from the border towns of Galder-Strijbeek and Meersel-Dreef (B) to the Duivelsbrug in Breda’s old village of Ginneken. It is an open meadow area where land consolidation has hardly or not taken place, hence the sometimes small-scale plots surrounded by thickets. In Flanders it is called the ‘Valley of the Merkske’, from the source of the Mark in Koekhoven in a meadow near the Turnhout heath on the Marckstraat. The gradient from source to Breda over about 40 km is 40 meters, giving a dynamic flow pattern. Over roughly the same distance after Breda to the mouth in the Volkerak it is almost stagnant water with only 1 meter fall until Dinteloord. The total length is about 93 km.
Photographically, it is quite a challenge because everything is as flat as a pancake. But around this time of year you get the chance of a beautiful sunrise. After a short walk of about five minutes I got that chance. it was then also the only moment, after that there was a totally blue sky without a single cloud.”
“Taking photos here can be a chore because the landscape is so flat. But around this time of year, you do have the chance for a breathtaking sunrise. After a short five-minute walk, I got that chance. It was really the only moment I could capture it; after that, the sky was completely blue, without a single cloud in sight.
The Mark meanders through the landscape and there are chances of flooding in some places during heavy rain. For this reason, boots are a good choice.
After about 2 to 3 kilometers we leave the Mark behind and continue our way through the Mastbos. Here too there are plenty of opportunities to take beautiful pictures. You start your walk through the nature reserve “Kogelvanger?”, where a wide stream flows offering beautiful reflections.
After our walk through the Mastbos we return to our starting point and it is the right opportunity to visit Bouvigne Castle.
Bouvigne Castle in the Dutch province of North Brabant is located just outside the Ginneken district and near the Mastbos south of Breda. Behind it lies the Markdal. It has been owned by the Brabantse Delta Water Board since 1972. After restoration between 1975 and 1977, it was reopened by Prince Claus on September 13, 1977.
You can walk freely through the gardens here from 9 am and photograph the castle from various angles from different spots.
As Brand Ambassador of Kase filters for the Benelux, I have used Kase filters in almost all of my photos.
Thank you for reading this! Please feel free to ask any comments or questions.
Ieder jaar opnieuw is er tijdens de donkere dag van het jaar een lichtfestival in ofwel de ZOO Antwerpen of ZOO Planckendael. Dit jaar was het voor al enkele jaren achtereen in de ZOO Planckendael. Het thema van dit jaar was ‘Dragons of the North’.
Als Brand Ambassador Kase Filters Benelux was het deze avond de uitgelezen mogelijkheid om gebruik te maken van het Kase Neutral Night-filter. Er is al veel geschreven, gediscussieerd, ontkend en wat nog meer, maar ik blijf erbij dat voor fotografie tijdens de nacht (architectuur in de stad of sterrenfotografie) deze filter meer dan een toegevoegde waarde is. Hij neemt namelijk het gele/oranje vuile licht weg en geeft je echte, realistische kleuren weer. Moet je hebben.
Dragons of the North in de ZOO Planckendael is een wandeling van enkele kilometers door het donkere park van de ZOO. Je wordt er omvergeblazen door de enorme mooie creaties. Je beleeft er de clash tussen ijs en vuur en ontmoet lieve trollen en elfen, een huilende weerwolf en zijn roedel, prachtige vliegende paarden, imposante rendieren, een vriendelijke rotsman, een reus om U tegen te zeggen en een coole ijskoningin. Samen met verschillende hippe draken en een vier meter hoge feniks verrijzen ze in ZOO Planckendael. Met meer dan 60 indrukwekkende lichtcomposities en 1.000 fonkelende lichtobjecten verspreid over het park, biedt Dragons of the North een spectaculaire ervaring voor jong en oud. Maak selfies met lichtgevende vleugels of spring rond tussen de lichtobjecten. Vergeet vooral niet je Instagram te updaten met deze magische beelden!
Ik ben dan ook enorm blij dat ik er een mooie fotoreeks aan overgehouden heb. Hieronder enkele van mijn foto’s.
Als je graag alle foto’s bekijkt, ga dan via deze URL naar mijn website en geniet ervan.
U heeft de mogelijkheid om tot en met 5 januari 2025 te genieten van deze gelegenheid, daarna is het een jaartje wachten. Maak er alstublieft gebruik van.
Eens niet vroeg uit te veren maar op pad met de macrolens en dan maar zoeken naar Orchissen in het Bos ’t Ename. Het Bos ’t Ename is gekend voor zijn orchissen maar je moet ze wel zoeken. Waarnemingen.be vertelde nog niet zoveel van orchissen in het Bos ’t Ename voor 2024. Enkele meldingen maar geen honderden.
Mijn eerste stop was het bos Volkegembos, er waren enkele meldingen van de Bosorchis en de Brede Wespenorchis, maar spijtig niet gevonden. Zal wel mijn fout geweest zijn.
Dan maar naar de parking van het Bos ’t Ename zelf, waar er ook Bosorchissen zouden staan. Wat een teleurstelling, bos gesloten (of beter afgeraden) omdat de wandelpaden een grote slijkpoel waren. Toch het maar eens wagen, maar na enkel stappen (200m) terug naar de parking. Was echt niet te doen.
Nog één oplossing, het Wallebos, Rietorchis en Bosorchis. Gezocht naar een plaats waar ik de auto kon achterlaten en toch tot in het bos te geraken. Ook moeten opgeven, geen wandelpaden door het bos.
Dan maar wat andere bloemekes fotograferen. Zoals de Grote ratelaar (Rhinantus angustifolius), de Gewone smeerwortel (Symphytum officinale) of de Gewone ereprijs (Veronica chamaedrys).
Deze foto’s zijn allemaal gemaakt met de Canon EOSR en de 100mm macro lens van Canon en een CPL van Kase filters.
De Beninksberg is een van de mooiste voorbeelden van de voor het Hageland typische ijzerzandsteenheuvels of Diestiaanheuvels en steekt meer dan vijftig meter boven de omgeving uit .In tegenstelling tot andere Diestiaanheuvels, bleef de Beninksberg onbebouwd. De omgeving van de heuvel is landschappelijk beschermd sinds 1977. De Vlaamse overheid verwierf in 1991 het grootste deel van de heuvel en beheert er ondertussen 50 hectare. De gewesteigendommen vormen sinds 1993 het Vlaams natuurreservaat Beninksberg. De Beninksberg valt best te bezoeken als onderdeel van een ruimere landschapswandeling over de Diestiaanheuvels, bijvoorbeeld vanuit de parking aan het kruispunt van de blauwmolenstraat en Klein-Vlasselaar in Wezemaal of de Moedermolen in Gelrode.
De troeven
Prachtige panorama’s over de Wingevallei
aanwezigheid van eikenpage
De holle wegen rondom het reservaat bieden een afwisseling van schaduwrijke bosachtige begroeiing en zon beschenen soortenrijke ruigtes.
De houtkanten zijn ideale nest – en schuilplaatsen voor steenmarter en geelgors
Historische achtergrond
De Beninksberg vormt één van de meest uitgesproken voorbeelden van de voor het Hageland typische Diestiaanheuvels. Die heuvels zijn zandbanken uit de voormalige Diestiaanzee die zijn achtergebleven toen de zee zich zeven miljoen jaar geleden terugtrok. De Beninksberg steekt meer dan 50 meter boven de omgeving uit en biedt zo prachtige panorama’s over de aangrenzende Wingevallei.
Talrijke vondsten van handslagwerktuigen en ijzerslakken wijzen erop dat de Beninksberg al vroeg en intensief door de mens gebruikt werd.
Tijdens de middeleeuwen werd op de zuidflank aan wijnbouw gedaan. Tot het midden van de 20e eeuw waren de vruchtbaarste delen van de zuidflank in gebruik als akker. Na de tweede wereldoorlog werden ze even gebruikt als perzikboomgaard. Op de zuidhellingen zijn nu nog terrassen zichtbaar die herinneren aan een vroeger landbouwgebruik.
Grote delen van de onvruchtbare en stenige gronden op de heuvel zijn vermoedelijk van oudsher begroeid met schrale bos- en heidevegetaties, die gebruikt werden voor het grazen van vee en het kappen van brandhout. De heuvel werd ook regelmatig afgebrand.
Op de noordoostelijke flank van de heuvel zijn er nog sporen zichtbaar van schuttersputten en verbindingsgrachten die gegraven werden bij het begin van de eerste wereldoorlog. Begin van de jaren 70 werd een groot deel van de heuvel beploegd en bebost met fijnspar en douglas. Waar de aanplantingen mislukten of achterwege bleven, ontstond een meer gevarieerde vegetatie van heide en loofbos.
Flora
De noord- en zuidflank verschillen vrij sterk. De droge en schrale zuidhelling wordt gedomineerd door struikheide en pijpenstro. In de boomlaag overheersen ruwe berk en zomereik, dit in successie naar beuken – eikenbos. Op de open plekken zijn zandblauwtje, bosdroogbloem, mannetjesereprijs, fraai hertshooi, pilzegge, gewone brem, schapezuring en gaspeldoorn aanwezig.
Op de koelere noordflank wordt de kruidlaag gedomineerd door blauwe bosbes. Op de vochtigste plaatsen komen zeldzame planten als gewone dopheide, koningsvaren en liggende vleugeltjesbloem voor.
De holle wegen rondom het reservaat bieden een afwisseling van schaduwrijke bosachtige begroeiing en zonbeschenen soortenrijke ruigtes. Zeldzame soorten als eikvaren, grasklokje, rapunzelklokje, blauwe knoop en grote veldbies hebben hier een groeiplaats.
De houtkanten zijn ideale nest- en schuilplaatsen voor steenmarter en geelgors. Andere kleine landschapselementen zijn een oude zandgroeve en een veedrinkpoel.
Fauna
Op de Beninksberg vind je heel wat algemene vlindersoorten, maar ook de eikenpage werd hier gesignaleerd. Verder tref je op de warmere zuidhelling heel wat warmte minnende soorten aan zoals de sikkelsprinkhaan, mierenleeuw, groene zandloopkever en tijgerspin.
De levendbarende hagedis is eveneens warmte minnend en ook de hazelworm vindt hier een geschikt biotoop. In het poeltje tref je de alpenwater- , de vinpoot- en de kleine watersalamander aan. Zeer algemene soorten zoals bruine kikker vind je ook in de omgeving. Konijnen, hazen, vossen en reeën worden regelmatig waargenomen, naast kleinere zoogdieren zoals de bosmuis, hermelijn, steenmarter, bunzing, rode eekhoorn en eikelmuis. (bron; ANB)
Mijn fotowandeling.
Na dit overzicht van de Beninksberg, wat meer over mijn foto wandeling aldaar.
Om het me makkelijk te maken heb ik gebruik gemaakt van de wandel knooppunten.
Wandel van 68 naar 67, 166, 165 en terug naar 68.
Al de foto’s die ik hier toon zijn gemaakt met Canon camera’s, Canon lenzen en Kase Filters.
Als je vroeg, voor zonsopkomst, er bent kan je tussen knooppunt 68 en 67 in de herfst een mooie zonsopkomst fotograferen.
Daarna mijn wandeling verder gezet. Na wat stevig klimmen, ja 70m hoog, kom je aan knooppunt 67. Vandaar naar 166. Maar na enkele honderd meters kom je aan een punt waar je een heel mooi zicht hebt op de vallei. Meestal hangt er in de vroege ochtend nevel in het dal. Maar wacht niet te lang want zodra de zon tot daar gedraaid is, is het licht veel te fel en zijn mooie foto’s niet meet mogelijk.
Foto’s gemaakt toen er nog nevel in het dal was.
Foto’s gemaakt toen de nevel verdwenen was.
Als je liefhebber bent van high key of paddenstoelen, geen gebrek aan in de herfst.
Aan wandelknooppunten 166 vind je een boomgaard. In de herfst kleuren de bladeren mooi.
We wandelen verder en tussen de knooppunten 165 en 68 wandelen we door een holleweg.
Nu zijn we terug aan ons vertrekpunt en gaan we terug naar onze auto.
Ik hoop dat je wanneer deze wandeling gaat doen je er ook zo van kan genieten als ikzelf.
Na een heel lange tijd nog eens een blogje over één van mijn fotografische wandelingen. Dit keer op de heuvels van de Bosberg en het Raspaillebos.
De Bosberg;
De Bosberg is een heuvel in de gemeente Galmaarden, in de provincie Vlaams-Brabant. De heuvel maakt deel uit van het Pajottenland, een streek die bekend staat om zijn glooiende landschap en zijn landelijke charme. De Bosberg is vooral beroemd als wielerberg, want hij was jarenlang de laatste helling in de Ronde van Vlaanderen, een van de belangrijkste klassiekers in het wielrennen. De Bosberg is ook een populaire bestemming voor wandelaars en natuurliefhebbers, want hij biedt een prachtig uitzicht over de omgeving en is omringd door bossen en velden.
Het Raspaillebos; Het Raspaillebos is een prachtig natuurgebied in de Vlaamse Ardennen, op de grens tussen Oost-Vlaanderen en Vlaams-Brabant. Het bos is vooral bekend om zijn rijke geschiedenis, zijn gevarieerde flora en fauna, en zijn mooie wandel- en fietsroutes.
In dit blogbericht vertel ik je meer over het Raspaillebos en waarom het een bezoekje waard is. Ik geef je ook enkele tips om je uitstap naar het bos nog leuker te maken.
De geschiedenis van het Raspaillebos
Het Raspaillebos maakte ooit deel uit van een groot woud dat door de Romeinen Arduenna werd genoemd. Later werd het bos gebruikt als hakhout voor de lokale bevolking, vandaar de naam Raspaille, die afgeleid is van raspe of rasp, wat hakhout betekent.
Het bos heeft ook een roerige geschiedenis gekend. In de 14de eeuw verschansten vluchtelingen en ballingen uit Geraardsbergen, Dendermonde en Aalst zich in het bos, van waaruit ze de omgeving plunderden en brandschatten. In de 18de eeuw zou het bos ook als schuilplaats hebben gediend voor de beruchte roversbende van Jan de Lichte.
Het Raspaillebos is nu een beschermd natuurgebied dat beheerd wordt door het Agentschap voor Natuur en Bos en Natuurpunt. Het bos maakt ook deel uit van het stiltegebied Dender-Mark, waar je kan genieten van de rust en de geluiden van de natuur.
De flora en fauna van het Raspaillebos
Het Raspaillebos is een paradijs voor natuurliefhebbers. Het bos heeft een grote diversiteit aan planten en dieren, die zich aanpassen aan de verschillende bodemtypes en hoogteverschillen in het gebied.
In het voorjaar kan je je vergapen aan de bloemenpracht van de pinksterbloemen, narcissen en wilde hyacinten, die vooral langs de beekjes groeien. In de zomer kan je genieten van de geurige kamperfoelie, de kleurrijke vlinders en libellen, en de zoemende bijen. In de herfst kan je je verwonderen over de paddenstoelen, de bessen en de noten, en de verkleurende bladeren. In de winter kan je je warmen aan het groene mos, de rode bessen van de hulst, en misschien wel een laagje sneeuw.
Het Raspaillebos is ook een thuis voor vele vogels, waaronder roofvogels zoals buizerds, torenvalken, haviken en steenuilen. Je kan ze soms horen schreeuwen of zien zweven boven het bos. Andere vogels die je kan spotten zijn spechten, mezen, vinken, merels, lijsters, roodborstjes en winterkoninkjes.
Naast vogels kan je ook andere dieren tegenkomen in het bos, zoals eekhoorns, konijnen, vossen, reeën, marters, wezels en hermelijnen. Ze zijn meestal schuw en verstoppen zich in het struikgewas of onder de grond. Als je geluk hebt, kan je misschien een glimp van ze opvangen.
De wandel- en fietsroutes in het Raspaillebos
Het Raspaillebos nodigt uit tot wandelen en fietsen. Er zijn vijf uitgestippelde wandelroutes die je door het bos en de omliggende landschappen leiden. De routes variëren in lengte van 2 tot 7,7 kilometer en zijn aangeduid met gekleurde bordjes.
Ik heb de AS Adventure wandeling gedaan, maar heb hier een daar een ander pad genomen. Zie je hieronder op het plan, de blauwe lijn is de officiële wandeling en de rode pijltjes geven aan langs waar ik gewandeld ben om minder mooi gebied links te laten liggen.
De AS Adventure wandeling. Start aan El Faro
Uiteraard, als ik op wandel ben kunnen de Kase filters niet ontbreken in mijn tas. Als Brand Ambassadeur van Kase filters Benelux heb ik die steeds bij me en ik vind dit ook de beste die er op de markt zijn. Wil je er meer over weten, neem dan gerust contact met me via e-mail op info@photo-patricske.be of via messenger.
En, kijk ook eens op site naar de lijst van workshops die ik regelmatig organiseer voor Kase Filters Benelux. Het zijn echte instap workshops waar je leert hoe met filters te werken en welke filters onmisbaar zijn.
Als landschapsfotograaf is het voor mij altijd belangrijk geweest om een goed filtersysteem te hebben. Na jaren met een ander bekend merk gefotografeerd te hebben ontdekte ik bij toeval het merk Kase. Na een grondig onderzoek op het net en info van landschapsfotografen die al Kase gebruikten, ben ik ook overgeschakeld op Kase Square slide filters. Vanaf het eerste gebruik was ik onder de indruk van de uitzonderlijke kwaliteit van de Kase filters. Geen kleurzweem, bijna onbreekbaar, beperkt scherpteverlies van een paar procent en geen ghosting.
Dus na een tijdje had ik het geluk om Kase Filter ambassadeur te worden voor Kase Benelux. En nu mag ik het totaal nieuwe systeem uitproberen, namelijk het Kase Armour 100 Magnetic Square Filter systeem.
Het Armour systeem is een grote verbetering van het reeds bestaande K9 systeem en is het circulaire magnetische systeem gevolgd. Namelijk het Armour systeem is nu ook magnetisch.
Waarin verschilt het Armour systeem ten opzichte van het K9 systeem?
Beide gebruiken dezelfde Wolverine 100X150mm- of 100X100 glasfilters.
Beide gebruiken een houder en een adapter ring
Tot daar de gelijkenis. Maar de Kase Armour houder is magnetisch, daarin verschilt hij van het K9 systeem.
Hij werkt en het voelt precies goed. Er is nog steeds het gekende kleine rode wieltje aan de linkerkant om het polarisatie filter de draaien.
Echter de kartelknop aan de rechterzijde is nu voor het vastzetten van de filters om te voorkomen dat ze naar boven of beneden zouden glijden.
De magnetische kracht van de houder is enorm sterk om zich stevig aan de adapterring vast te maken. Het is dus niet meer nodig de houder aan de adapterring vast te schroeven. Het magnetisch veld is zo sterk wanneer je de houder voor de adapterring houdt deze er naartoe gezogen wordt. Het magnetisch slot is zo sterk dat hij er niet zomaar kan afgetrokken worden.
Om dit tegen te houden is er een veiligheidsvergrendeling linksboven, gemarkeerd met ‘PULL’. Deze moet in de richting van de pijl worden geschoven om de houder van de adapterring te verwijderen.
Als eerste moet je de magnetische houder aan de adapterring bevestigen en als tweede de magnetiche polarisatiefilter plaatsen in de houder om vervolgens de filter(s) magnetisch aan de houder te bevestigen. Trouwens iedere filter is voorzien van een magnetisch frame.
Echter nieuwe filters aankopen is niet nodig, er bestaan magnetische frames die aan je bestaande square filters kunnen bevestigd worden. Het is alleen maar nodig de twee kleine schroeven van het frame wat los te draaien met de bijgeleverde schroevendraaier en het frame rond de square filter te plaatsen en terug vast te schroeven. Er bestaan frames voor de filters van formaat 100X150 en formaat 100X100 en dit zowel voor de 2mm dan voor de 1.1mm. Door het bevestigen van het frame is dit ook een extra beveiliging voor je filters en neemt nauwelijks toe in gewicht.
De filter met magnetisch frame kunnen met de kartelknop aan de rechterzijde vastgezet worden maar moet net genoeg losgedraaid worden om de magnetische filter terug te verwijderen.
Wat is er nog verschillend tov het K9 systeem?
De magnetische CPL als zowel de circulaire magnetische ND filter passen in de houder en niet in de adapterring. Hierdoor is het makkelijker om de houder van de ene naar de andere houder/camera te verplaatsen zonder je de circulaire magnetische filters moet verwijderen. Dit versnelt en makkelijker het gebruik.
Tevens wordt erbij een kit steeds adapterringen step-down ringen bijgeleverd.
Ook is er nog een beschermdop (lenskap) om op je adapterring te plaatsen wanneer de houder verwijderd is.
Voor de moment zijn er twee verschillende kits, Kase Armour 100 Entry Level Kit Magnetic en Kase Armour 100 Master Kit Magnetic.
Alle onderdelen, adapterringen, step-down ringen, CPL, ND filters, square filters, …. Kunnen opgeborgen worden in de Kase Amour canvas tas. Deze tas is aanwezig bij elke kit of kan apart aangekocht worden.
In de praktijk.
Na vele dagen ongunstig weer eindelijk toch een morgen gevonden om me eens in de natuur te begeven.
Eens op de bestemming aangekomen en na de opstelling van statief en camera, de adapterring, houder, CPL en gradual kunnen probleemloos geplaatst worden. Het gaat duidelijk sneller dan bij de schuiffilters (K9).
Zodra de adapterring geplaatst is en je houd de houder voor de adapterring wordt deze er naar toegetrokken zit direct stevig op zijn plaats.
De CPL (en een ND) plaatsen gaat heel makkelijk.
De Gradual kan snel geplaatst worden en kan makkelijk op en neer geschoven worden, wanneer je het wenst kan je deze ook vastzetten door aan de kartelknop te draaien.
Met Kase Amour CPL en Amour S-GND 0.9
Conclusie.
Dit is een premium kit met een goed prijskaartje, maar niet budget. Op elk punt hebben we te maken met een ‘best in class’ item. Dit geldt voor de optische eigenschappen van de filters, hun robuustheid, de engineering van de houder, het gebruiksgemak en de veiligheid en eenvoud van de bevestiging van de filters aan de houder.
Eén minpuntje; wanneer er twee circulaire magnetische filters in de houder zijn, dan is de schuiffilter niet zo stevig meer bevestigd, hem stevig vastdraaien wanneer juist geplaatst is zeker nodig.
it met een goed prijskaartje, maar niet budget. Op elk punt hebben we te maken met een ‘best in class’ item. Dit geldt voor de optische eigenschappen van de filters, hun robuustheid, de engineering van de houder, het gebruiksgemak en de veiligheid en eenvoud van de bevestiging van de filters aan de houder.
Eén minpuntje; wanneer er twee circulaire magnetische filters in de houder zijn, dan is de schuiffilter niet zo stevig meer bevestigd, hem stevig vastdraaien wanneer juist geplaatst is zeker nodig.
Ik kan niet anders zeggen dat het een prachtige verbetering is en ik alleen maar positief resultaat kan geven. Voor een landschapsfotograaf als ik is het een enorme verbetering.
Het is meer dan een verbetering tov het K9 systeem en dat is ook al heel goed.
De Strabrechtse Heide is een natuurgebied van ca. 1500 ha in de Nederlandse gemeenten Heeze-Leende, Someren en Geldrop-Mierlo (provincie Noord-Brabant), grotendeels in beheer bij Staatsbosbeheer.
Begin september ben ik naar de Strabrechtse Heide geweest met de bedoeling de heide in bloei en in kombinatie met een mooie zonsopkomst ook mooie foto’s te kunnen maken.
Ik had voor mijn vertrek het nodige opzoek werk gedaan en een wandeling uitgestippeld. Het was een fikse wandeling van om en bij de 12km. Uiteraard moet je niet zoveel wandelen maar zodra de zon aan de hemel staat is het licht te hard en omdat je er toch bent kan je best dit koppelen aan een mooie wandeling. Wie weet wat kom je nog allemaal op je pad tegen. Ziehier de wandeling die ik gedaan heb.
Wandeling door de Strabrechtse Heide
Parkeren doe je best te Rul 71 in Heeze, zie kaart. De blauwe pijlen geven de richting van de wandeling aan. De gestreepte blauwe pijl is door het stuifzandgebied met enkele dode bomen die er nog steeds staan, liggen na de brand die er geweest is in juli 2010. Loop het zand er zeker doorheen.
Na een 15tal minuten wandelen kom je aan het mooiste deel van het natuurgebied wat betreft de heide (zie kaart).
Als je zo vroeg op pas bent en het contrast tussen lucht en voorgrond zo groot is dat je dit niet binnen het dynamisch bereik van je camera krijgt is gebruik van filters een prachtig hulpmiddel. Ik gebruik als brand ambassadeur van Kase Benelux uiteraard de Kase filters.
Bij mijn aankomst moest ik vaststellen dat er enorm veel mist (dauw) aanwezig was en het niet makkelijk was om een mooie zonsopkomst te maken, maar we hebben ons best gedaan.
Ook de macro les bovengehaald en een spinnenweb met dauw vastgelegd.
Zet dan je wandeling verder en neem zeker de tijd om langs de Galgeberg te gaan.
We wandelen verder en na een tijdje wandelen kom je aan het stuifzandgebied. Ploeter erdoor want het zand is geen harde ondergrond en is ook niet vlak. Maar je zal er geen spijt van krijgen. Het gebied met zijn dode bomen in combinatie met de ongelijke zandige grond geeft veel mogelijkheden om te fotograferen.
Zodra ik daar was ben ik terug naar de vertrekplaats gewandeld en heb toen mijn grote dorst met een frisse pint verwerkt in het Heidecafé aan de parking.
Zeker een aanrader om te doen, maar als fotograaf is het best dit te doen tussen 15 augustus en begin september afhankelijk wanneer de heide op zijn mooist is.
Op het einde van de maand april een uitstapje gedaan naar het Neigembos te Ninove. Eens niet naar Halle voor het Hallerbos want het is me daar nogal druk.
Het Neigembos is een 72ha groot natuur- en bosgebied in Meerbeke (Ninove) dat Europees beschermd is als onderdeel van Natura 2000-habitatrichtlijngebied ‘Bossen van de Vlaamse Ardennen en andere Zuid-Vlaamse bossen’. Het is, net zoals het Zoniënwoud, een restant van het oude Kolenwoud. Het bos beslaat een hoogteverschil van 20 tot 90m boven de zeespiegel op de grens tussen de Vlaamse Ardennen en het Pajottenland. Het grootste deel van het Neigembos is bosreservaat.
Het Neigembos heeft een bomenbestand van voornamelijk beuken en in mindere mate eik en es. Op de zuurdere bodems groeit adelaarsvaren, meiklokje, dalkruid. Op de lemige bodems groeit in het voorjaar wilde hyacint, daslook, bosanemoon en gele dovenetel. In het westelijke deel van het bos (Vriezenbos) groeit zwarte els, es, dotterbloem, reuzenpaardenstaart, bittere veldkers, paarbladig goudveil, verspreidbladig goudveil. (bron Wikipedia)
Ik moet eerlijk toegeven dat er in het Neigembos wel wat minder wilde boshyacinten zijn dan ik het Hallerbos. Maar door het aantal weinige bezoekers is het er wel aangenaam om te fotograferen. Je wordt niet door andere gestoord (in de weg staan, tussen de hyacinten gaan, …..).
Het beste is er de rode wandeling te doen, vertrekken doe je op de kleine parking Neigembosstraat 2 te Ninove
Uiteraard zijn de Kase filters steeds van de partij.
De Onze Lieve Vrouw kapel van Beveningen
Een beetje verder op de wandeling moeten je verschillende meters klimmen, zowat tot 90m boven de zeespiegel. Je kan dit met een trap.
Eens boven kom je aan de wilde boshyacinten waarvoor we er eigenlijk naar toe gaan.
Als je dan ook een gedeelte van de gele wandeling doet, kom je langs diepe valleien
Op het hoogste punt langs de gele wandeling heb je de mogelijkheid een panorama te maken
En terug aan de rode wandeling en het is al wat later op de dag (volle zon), dan is het tijd om macro’s te maken.
Zeker volgend jaar eens doen. Of, in de herfst wanneer de beuken en eiken hun bladeren mooi kleuren.
Het Griesbroek is een natuurgebied in het Grote Netewoud in de Belgische gemeente Balen. Het ligt tussen Hulsen en Olmen in de vallei van de Grote Nete en wordt beheerd door Natuurpunt. Naast de Grote Nete stromen ook de Heiloop en de Laak[bron?] door het gebied.
Het gebied, oorspronkelijk een broekbos, werd vanaf de 10e eeuw ontbost. Aanvankelijk werd het gebruikt om schapen te weiden, later kwamen er omheinde beemden die als hooiland in gebruik waren. Omstreeks 1500 was dit een feit. Later kwamen werd met een vloedbeemdensysteem voedselrijk water van de Grote Nete opgebracht om de grasproductie te doen stijgen. Turfwinning werd eeuwenlang beoefend en eind 19e eeuw werd ook ijzeroer gewonnen.
In de jaren 50 van de 20e eeuw werd het bevloeiingssysteem verlaten en zorgde kunstmest voor de vruchtbaarheid. De natte beemden bleken echter niet geschikt voor landbouwmachines. en ze werden steeds vaker verlaten. Er werden hier en daar Canadapopulieren geplant en visvijvers gegraven. Andere delen werden moerassig en daar ontstonden weer elzen- en wilgenstruwelen.
In het gebied tussen Heiloop, Binnenbrokken (straat) en het Kanaal Dessel-Kwaadmechelen heeft zich, na het beëindigen van het vloedbeemdsysteem, weer broekbos gevormd. Ten noorden en ten zuiden daarvan ligt kleinschalig agrarisch gebied.
Door Natuurpunt worden percelen aangekocht in het gebied. Omstreeks 2012 bedraagt de totale oppervlakte 40 ha. De aankoopperimeter van Natuurpunt bedraagt zo’n 150 ha. (bron Wikipedia)
Ik heb deze wandeling enkele weken geleden gedaan en hoopte op een mooie zonsopkomst, maar dat viel wat tegen. Toch heb ik er een mooie wandeling van gemaakt. Hieronder vind je de wandeling, rood is de volledige wandeling, maar fotografisch is het beter te vertrekken vanop de parking en vandaar naar knooppunt 83 te wandelen (via blauwe markering). Vanaf punt 83 wandel je vervolgens richting knooppunt 82 en zo verder tot knooppunt 81 en dan terug naar de parking. Ga je voor de zonsopkomst vertrek dan via knooppunt 81 naar knooppunt 82. Je komt dan vlug via verschillende vijvers waar je een mooie zonsopkomst kan fotograferen. Tussen de parking en knooppunt 83 steek je de Grote Nete (Hier noemen ze het de Grote Neet) over een mooie brug van boomstammen. Ook belangrijk, vergeet je botten (laarzen) niet, het is er zeer drassig.
Uiteraard mogen je filters niet ontbreken (CPL, ND, GND, …….). Zoals altijd gebruik ik deze van Kase, gewoon omdat het de beste zijn op de markt.
Een foto via de verkorting van de parking naar knooppunt 83. De brug
Brug
Enkele foto’s tijdens de rest van de wandeling.
In het Griesbroek
Van zodra je terug aan je auto bent, rijdt dan niet direct huiswaarts maar passeer eerst nog eens langs de Straalmolen in de Watermolenweg 2, Balen. Hier kan je van de Grote Neet op de brug een mooie foto maken.
De Grote Neet
Het is een mooie natuurgebied, maar fotografisch is het een hele uitdaging om de juiste plaats te vinden voor het maken van mooie, kleurrijke foto’s.
Het natuurreservaat de Blankaart strekt zich uit rondom de centraal gelegen Blankaartvijver (30 ha). Rondom de vijver zijn er uitgestrekte rietlanden, broekbos, kleinere plassen en poldergraslanden. Het is gelegen in het laagste deel van de Blankaartbekken en maakt deel uit van het broekgebied in het lage, overstroombare winterbed van de IJzer. Het natuurgebied is ruim 400 hectare groot en is gelegen op de rechteroever van de IJzer. Het ligt op het laagste punt van de IJzerbroeken. Het natuurgebied wordt beheerd door de vereniging Natuurpunt. Het natuurgebied is te verkennen via het kasteel De Blankaart dat als bezoekerscentrum is ingericht. De vijver is via een vrij toegankelijk wandelpad te bezichtigen via 3 kijkhutten aan zuidwestelijke zijde.
Voor mijn fotografische tocht had ik mij geparkeerd aan de achterkant van de vijver, namelijk aan de boerderij ’t Madeliefje, Vijfhuizenstraat 1 te Diksmuide. Hier bevindt zich het meest fotografisch gedeelte.
Weet wanneer het veel regent De Blankaart makkelijk onder het water staat en de Blankaart wandeling niet kan gedaan worden waar ik vrijdagmorgen was. Het staat er namelijk volledig onder water en het wandelpad is niet te betreden dan. Wil je er toch gaan wandelen en fotograferen, zonder laarzen is het niet te doen. Een stevige wandelschoen zal niet volstaan.
Zo ziet het er momenteel uit.
De Kerkevaart en het aanpalende weiland onder het water
Uiteraard als we landschapsfotografie doen, dan zijn filters meermaals nodig. Ik gebruik dan ook steeds Kase Filters, voor mij op het moment de beste die er zijn.
Hierbij nog enkele foto’s van deze mooie wandeling.
Nadat ik de prachtige reeks ‘Grenslanders’ op TV gezien heb, wou ik ook naar de plaatsen gaan waar de opnames gemaakt werden. Na enig zoekwerk kwam ik erachter dat de meeste gemaakt zijn aan de Westerschelde.
Mijn eerste stop was Breskens. Zo kort mogelijk op de plaats geraken waar ik wilde fotograferen was niet makkelijk. Met de Delta-werken zijn verschillende (kleine) straatje aldaar afgesloten. Maar ik ben er geraakt.
Vooral de vuurtoren maar ook de houten palen die als golfbrekers dienen moesten op de foto.
De palen leiden je naar zee bovenop een golfbrekerDe vuurtoren vanop het strand.
Het weer was in de vroege voormiddag goed, maar daarna kwam er meer en meer bewolking. Hierdoor kwamen mijn Kase filters goed van pas.
Dit is de omgeving waar je meer dan mooie foto’s kan nemen.
Van aan de nieuwe delta werken tot aan de vuurtoren
Daarna naar Nummer één. Klein maar veel moeilijker om het strand te betreden. Laarzen zijn aangeraden aldaar.
Ik heb er de vennenwandeling gedaan, ongeveer een 8-tal kilometer lang. Vertrekken kan je op de parking van de Klein Engelandhoeve (op kaartje parking_1) of aan de bushalte Zwarte Vijver (op kaart parking_2).
Vennenwandeling
Ik was vertrokken op parking 1, maar om te fotograferen en een mooie locatie te hebben voor de zonsopkomst kan je beter je auto zetten op parking 2. Je rijdt dan de parking van Klein Engelandhoeve voorbij en na ongeveer 1km heb je de bushalte “Zwarte Vijver” en daar kan je een klein straatje rechts in, na 20m heb je hier een kleine parking, parkeer daar. Ga vervolgens verder tot het einde van deze straat en sla rechts het fietspad op. Na ongeveer 200m kom je aan de uitkijktoren waar je aan prachtig zicht hebt over de vennen en de zon mooi zie opkomen over het ven. Een aanrader.
Nadat je de zonsopkomst hebt vastgelegd kan je de vennenwandeling vandaar verder zetten. je loopt door bos met links en rechts kleine vennetjes, door open landschapsvlaktes en uiteraard nog enkele mooievennen.
Weet dat het ven “Zwarte vijver” niet toegankelijk is voor toeschouwers, dit tot 15 juni tgv het broedseizoen.
Toch kan je gerust vele mooie foto’s nemen tijdens je wandeling.
Al deze foto’s zijn genomen met een Canon EOS R, een 17-40 f4 lens, een Kase CPL filter en al of niet met een Kase S-GND 0.9 of 1.2.
Hierbij enkele foto’s van mijn wandeling afgelopen week.
Afgelopen zaterdag was er bij Sprintphoto te Middelburg, Nederland (verdeler van de Kase filters) een lezing over het gebruik van Kase filters.
Marcel van Balkom, ambassadeur Kase Filters, heeft er gedurende twee uur een overzicht gegeven wat een verschil het geeft wanneer je met filters landschapsfotografie beoefend.
Des te meer maak je dankzij de Kase filters de betere landschapsfoto’s. Dit omdat ze geen kleurafwijking vertonen en maximum maar 3% scherpte verlies hebben. Volgens mij behoren ze tot de betere filters op de markt. Tevens zijn zo goed als niet breekbaar, ook al zijn het glazen filters.
Kijk zeker eens op de website, www.kasebenelux.com om de verschillende filters te bekijken. Op de deze Facebook pagina kan meerdere foto’s zien genomen met Kase filters.
Op de Photo Days vindt u de grootste fotografiemerken ter wereld terug. U
krijgt de kans om de nieuwste innovaties in fotocamera’s
(reflexcamera’s, bridgecamera’s, compact camera’s, instant camera’s,…)
uit te testen. Tegelijk kunt u kennismaken met de oplossingen en
toestellen die het beste aansluiten bij uw activiteit, van studioshoots
tot mobiele fotoreportages (optieken, zoomlenzen, statieven, reflectors
en flitsers, verlichting, opslagmedia,…).
Sinds enkele jaren is ook Belgiumdigital van de partij op de beurs met een stand waarop iedereen zich kon uitleven in modellen fotografie.
Liefst drie verschillende opstellingen, eentje met studioflitsers en twee met continue licht. Met dank aan onze vertrouwde partners Servix be en Controllux Belgie
Tevens kreeg Belgiumdigital op zaterdag en zondag bezoek van de leerlingen ‘Circus in beweging‘ uit Leuven.
Wil je meer zien, via deze URL kan sfeerbeelden bekijken van de drie dagen op de stand van Belgiumdigital. Er zullen zeker nog meerdere foto’s geplaatst worden, blijven volgen dus.
Dit jaar was Kase filters niet van de partij, hopelijk volgend jaar wel. Gezien de beurs maar blijft groeien is dit de plek waarop je moet aanwezig zijn. Zo kan je de geweldige kwaliteit van de Kase filters tonen en de landschap fotografen overtuigen van de kwaliteit van de Kase filters. Wil je toch al meer weten over de Kase filters, via deze URL vind je de nodige info.
Eén van mijn grote liefdes voor fotografie is meer en meer landschapsfotografie. Maar bij landschapsfotografie heb je grote verschillen tussen licht en donker. Onze ogen corrigeren dat en we kunnen wel tot meer dan 20-stops verschil in licht (zwart naar wit) waarnemen. Een DSLR-, systeem- en compactcamera’s kunnen dat niet, als ze al 12-stops halen is dat veel. Alleen mid-formaat camera kan enkele stops meer aan.
Om dit verschil op te vangen kan je meerdere foto’s maken, eén met het lichtste gedeelte en dan één met het donkerste gedeelte. Daarna voeg je ze samen in lightroom en/of photoshop. Maar toch liever het van de eerste keer goed doen.
Dus, gebruik van filters bij het maken van de foto. Het grote voordeel van het gebruik van filters is dat je het donkerste gedeelte van de foto samen met het lichtste gedeelte van foto binnen je histogram kan krijgen. Nu, er zijn verschillende soorten filters, resin tot glas.
Ik had al weet van filters in glas van verschillende merken maar sinds vorig jaar ben ik op het merk ‘Kase’ terecht gekomen. Dit dankzij Marcel van Balkom, ambassadeur voor ‘Kase’ filters Benelux. Op Photokina, vorig jaar, heb ik ze voor de eerste keer kunnen voelen en zien. Ik was direct verkocht.
Waarom? Door het lezen van enkele tests en andere info hebben de ‘Kase’ filters maar maximum 3% scherpte verlies, zijn zo goed als niet breekbaar en veranderen de kleuren niet. Dus waarom niet aankopen.
Dat heb ik gedaan bij Verschoore (verdeler voor de Benelux) vorig jaar begin oktober. PS; nu is ondertussen er een kleine aanpassing gebeurd en worden de ‘Kase’ filters verdeeld door Sprintphoto met vijf winkels in Nederland (Middelburg, ……..), zelfde zaakvoerder. Voor de ‘Kase’ filters moet je als je ze wil voelen en zien, je naar Middelburg begeven. Momenteel is er nog geen winkel in België. Uiteraard bestellen, betalen en laten leveren via het web is ook mogelijk.
Wat me direct opviel en ook het resultaat is dat mijn foto’s direct beter waren. Een voorbeeldje hieronder,
Patric's blog 